Leraren leren als gelijken: Wat werkt?, PI21

Binnen de organisatie waar ik werkzaam ben, is het belangrijk om vanuit netwerken projectmatig mensen aan elkaar te koppelen. Hierbij dien ik als leidinggevende constant af te stemmen tussen wat is nodig om de vraag van de klant te kunnen beantwoorden aan: kennis, vaardigheden, attituden en faciliterende zaken.Het artikel Leraren leren als gelijken: Wat werkt? geeft mij belangrijke 'evidence-based-input' om in de toekomst kleine PLG-tjes gefundeerd vorm te geven.

Uit onderzoek komt naar voren dat er vier factoren zijn die het samen leren beinvloeden;
1. individuele    
- In de praktijk is het voor mij herkenbaar dat bv perfectionisme belemmerend kan werken. Gelukkig is ontwikkeling mogelijk. 
- willen delen en willen samenwerken werkt!
- sturing lijkt soms een negatieve uitwerking te hebben op het proces. Dit is herkenbaar binnen de context waarin ik werkzaam ben. Zelfvertrouwen en het krijgen van ruimte/tijd leidt tot betere resultaten.
- differentiatie binnen een samenwerkende groep is behulpzaam evenals het hebben van kennis en ervaring
- afstemmen van verwachtingen en percepties is noodzakelijk. Dit vraagt van mij als leidinggevende communicatie-vaardigheden. Vaak ligt hier de key-tot-succes!
2. interpersoonlijke    
Belangrijke conclusies wat betreft kenmerken van effectieve teams (Salas et, 2005) zijn richtinggevend bij het samenstellen van een team. een eye-opener is het feit dat er binnen een 'subteam' noodzakelijk is dat leiderschap gepakt wordt. Over het algemeen is binnen het team sprake van gedeelde monitoring van werkprocessen. Taken zijn/worden gepast verdeeld. Verder is er sprake van back up gedrag. Collegae voelen een gedeelde verantwoordelijkheid. Vertrouwen is een wezenlijke factor! Binnen het KEC(C) is duidelijk sprake van vertrouwen in elkaar, waardoor goede resultaten worden geboekt en klanten herhaald vragen of we opnieuw iets kunnen betekenen! Aandacht voor communicatielijnen is en blijft noodzakelijk.        
3. interventie-gerelateerde
Als leidinggevende voel ik me vaak een facilitator. Zowel inhoudelijk als wat betreft tijd. Vrijheid en ruimte wordt door collegae ervaren als een belangrijk goed. Een van de collega's sprak mij bij de jaarafsluiting aan en vertelde mij dat hij het erg gewaardeerd heeft om het afgelopen schooljaar zelf zijn taken/tijd in te delen. hij vertelde dat hij hierdoor meer werkplezier ervaren heeft en eigenlijk meer uren gemaakt heeft dat ooit. 
4. randvoorwaardelijke
Herkenbare conclusies uit het onderzoek, waarbij het krijgen of hebben van tijd de samenwerking ten goede komt!

Belangrijke conclusies:
- gebruik activerende werkvormen die zorgen voor een onderzoekende houding;
- opdrachten moeten passen bij collegae qua eigen overtuigingen;
- een reflectieve component is belangrijk;
- leercultuur en ondersteuning vanuit het management zijn essentieel;
- motivatie en vertrouwen zijn noodzakelijk om te leren (middelen hiertoe: communicatie; 'een voor allen, allen voor een-houding');

Kortom: belangrijk input voor het verder werken aan en opbouwen van een samenwerkende leergemeenschap!

Actie: conclusies uitdragen aan het team

Uitgevoerde actie: naar aanleiding van bovenstaande beschouwing op basis van literatuur gekoppeld aan de praktijk, heb ik een voorlopig 'jaarplan' opgesteld, dat is gepresenteerd in het team. vanuit dit concept zijn collegae gekoppeld aan onderwerpen die ik geformuleerd heb. vervolgens zijn er resultaat afspraken gemaakt met collegae, zodat er afgestemd wordt op de behoeften en bekwaamheden van collegae, zij worden hierin qua ureninzet gefaciliteerd, zodat het een teamgedragen jaarplan wordt en er gedeelde verantwoordelijkheid ontstaat voor de resultaten die behaald dienen worden.